Hayat yalnızca başlangıçlardan oluşmaz. Aynı zamanda bitişleri, değişimleri ve vedaları da içerir. İnsan yaşamı boyunca birçok şeye veda eder; ilişkilere, insanlara, yaşadığı şehirlere, çocukluğuna, hayallerine veya hayatının belirli dönemlerine. Ancak vedalar çoğu zaman yalnızca bir ayrılık değildir. Çünkü insan bazen yalnızca bir kişiye değil, onunla birlikte kurduğu hayallere de veda eder. Bu nedenle vedalar psikolojik...
Birçok insan kendi ihtiyaçlarını önceliklendirdiğinde suçluluk hissedebilir. Özellikle başkalarını mutlu etmeye alışmış kişiler için kendisine alan açmak kolay olmayabilir. Kişi çoğu zaman şu düşüncelerle karşılaşabilir: “Kendimi düşünürsem bencil olurum.” “Önce diğer insanların ihtiyacı önemli.” “Herkesi mutlu etmeliyim.” Bu düşünceler çoğu zaman yalnızca bugünün değil, geçmiş öğrenmelerin de bir parçasıdır. Çocukluk döneminde sürekli uyumlu olmaya teşvik...
İnsan ilişkileri yaşamın en temel ihtiyaçlarından biridir. Güvende hissetmek, anlaşılmak, görülmek ve bir yere ait olduğunu deneyimlemek psikolojik iyi oluş üzerinde oldukça önemli bir etkiye sahiptir. Ancak bazı insanlar için ilişki yalnızca bir yakınlık alanı olmaktan çıkar ve yoğun kaygının merkezine dönüşebilir. Özellikle romantik ilişkilerde kişinin zihni sık sık aynı sorular etrafında dönebilir: “Ya giderse?”,...
Başkalarının gözleri üzerimizde. Bir bakış, bir jest, bir yorum… Kimi zaman sadece bir suskunluk. İnsan, kendini yalnızca aynada değil, en çok başkalarının gözlerinde görür. Orada yansıyanın ne olduğunu merak eder. Bizi nasıl algıladıklarını, kim olduğumuzu, nasıl bir etki bıraktığımızı… Peki, gerçekten biz kimiz? Başkalarının gözleri olmasa, kendimize dair hissettiğimiz her şey değişir mi? Amerikalı sosyolog...
Bir ilişkide en başta göz kamaştıran, içimizi kıpır kıpır eden hisler zamanla yerini bir tür sessiz sorgulamaya bırakabilir. O ilk heyecan içinde fark etmediğimiz, fark etmek istemediğimiz bazı işaretler vardır. Küçük bir yorum, geçiştirilen bir bakış, gereksiz bir kıskançlık ya da hafifçe hissedilen bir baskı. “Sevgi böyle mi olmalı?” sorusu zihnimizin bir köşesinde yankılanmaya başlar....
